Wednesday, September 8, 2010

afspraak is afspraak (5)




Om een uur of 6 waren we klaar met het planten van de Chenin Blanc. Iedereen was helemaal blij dat het gelukt was in een dag en dus tijd om uit te dineren. Intussen was het donker geworden en zonder electriciteit en water in de rondavel waar de familie woont, was iedereen toch na een half uurtje weer present. Keurig opgeschmuckt en aangekleed. Het restaurant had slechts twee mogelijkheden waar uit konden worden gekozen nl; baby chicken en chicken, dus dat was makkelijk. Samen met een fanta kwam het helemaal goed. De fles Groot Parys, die we hadden meegenomen werd ook geproefd door heel de familie en gelukkig.... lekker gevonden. "Dus dat gaan we hier ook maken" werd er met een vette smile opgemerkt. Leuk. Om negen uur ging bij iedereen en ook bij ons het licht uit na een dag van hard fysiek werk en dus rap op huus an. Want morgen weer vroeg op voor een bezoekje aan het ministerie van landbouw en natuurlijk het snoeien van de nu 2 jaar oude wijngaard zelf.

Tuesday, September 7, 2010

afspraak is afspraak (4)











De volgende ochtend vroeg terug naar Pathela en familie. Gezamenlijk de plantlijnen uitgezet, een aantal mannen uit het dorp gecharterd om de gaten te graven en wij de waterpijpen geconnect met de moederbron. Water is het belangrijkste exportprodukt van Lesotho. Dit vanwege de bergen van meer dan 3500 hoog, die het water opvangen en grote dammen vullen, die met behulp van Zuid Afrikaans geld zijn aangelegd. Echter aan de kleine boer als Phatela is niet gedacht. Hij en andere boeren, die net zoals hij een lapje grond verbouwen, zijn afhankelijk van een bron, die gelukkig nog nooit droog heeft gestaan. Het planten van de eerste stokjes ging nog een beetje stroef maar daarna zat het tempo er goed in. In principe zou alles in 1 dag geplant kunnen worden. We hadden met elkaar afgesproken dat als dit zou lukken, we s' avonds met heel de familie een hapje zouden gaan eten. Dit lijkt normaal, maar toen we dit hadden voorgesteld bleek langzaam dat er natuurlijk nooit buiten de deur gegeten werd. Want daar is geen geld voor. Wij dus Een beetje embarrassed, maar gelukkig gaf Mathiba, de oudste zoon, aan dat zijn ouders het toch wel heel leuk zouden vinden. Dus doorgezet en geboekt in het enige restaurantje in de wijde omtrek wat normaal alleen door de happy few wordt bezocht.

Monday, September 6, 2010

afspraak is afspraak (3)





Khahliso, de de jongste zoon van Phatela lag in een kruiwagen reeds op ons te wachten. Grote grijns op het gezicht toen hij de extra wijnranken zag. Direct uitgeladen en voorzichting in het water dammetje laten zakken, zodat de wortels vochtig konden blijven. De tractor was al snel gehaald en Mothiba, de oudste zoon kon beginnen met het omploegen van de grond, zodat er de volgende dag geplant kon worden. De rest van de middag rondgelopen op de farm met Phatela en Khahliso en gepraat, gepraat en gepraat. Over de farm in het algemeen, druiven in het bijzonder, toekomstplannen en natuurlijk over de familie. Hard nadenken en met weinig geld en hard werken samen met zijn vrouw, proberen een toekomst te scheppen voor zijn familie. Tijd vliegt en voordat we het wisten werd het reeds donker en was het tijd om een slaapplek te vinden in het dorpje Roma, dichtbij de boerderij. De geschiedenis van Roma is een aardige en misschien wel typisch voor een groot aantal andere dorpjes in Afrika. Een katholieke pater heeft in het midden van de negentiende eeuw namelijk een gemeenschapje gesticht, met natuurlijk een kerk, maar ook onderwijs in nieuw gebouwde schooltjes in het dorp. Roma stelt nog steeds niet voor, maar heeft nu wel de nationale universiteit van Lesotho. Waar het een eerste stap toe kan leiden! De slaapplek werd gevonden in de vorm van een rondavel bij een oude trading post en als gevolg van de vele indrukken waren we al snel onder zeil.

Sunday, September 5, 2010

afspraak is afspraak(2)


Tussen eind augustus en eind september denken wij dat het de beste tijd is om te snoeien in Lesotho. (Alles is nieuw, dus we leren per seizoen). Het snoeien was dan ook het hoofddoel van ons bezoek. In jaar 1 moet de jonge wijnrank gewoon lekker groeien, in jaar 2 moet hij op het draad komen en in jaar 3 moet hij zodanig worden gesnoeid dat er om mooie loten kunnen groeien, die dan in jaar 4 tot de eerste echte oogst leidt. Jaar 3 is dus van cruciaal belang. We konden na 2 jaar natuurlijk niet met lege handen aankomen in Lesotho en we hadden daarom nog wat Chenin Blanc stokken aangekocht om deze bij te planten. Zoals gezegd duurt het 4 jaar voordat je een echte oogst krijgt, dus alles wat er nu al de grond in gaat is meegenomen. Na 12 uur rijden kwamen we aan bij de grens, stokken waren snel ingeklaart, mede door onze ervaring van de vorige keer en een zeer bereidwillige doane beambte. Vanaf de grens is het direct "echt" afrika en na nog 1.5 uurtje rijden kwamen we aan bij Phatela en zijn familie.

Saturday, September 4, 2010

Afspraak is afspraak (1)

We zijn weer terug van een bezoek van 5 dagen aan Lesotho, vaak het dak van Afrika genoemd. Twee jaar geleden hebben we daar met een lokale boer op proef een klein blokje Chenin Blanc geplant, dat (bleek achteraf) direct bestempeld kon worden als hoogste wijngaard in Afrika, namelijk ongeveer 2100 meter. De afspraak die we met Phatelo, de lokale boer, toen maakte was dat als hij met zijn familie deze jonge wijngaardstokjes succesvol tot groei kon weten te brengen, we samen de volgende stappen zouden zetten. En dat groeien is dus gelukt, vandaar ons recent bezoek aan deze bijzondere familie in dit prachtige land.

Thursday, August 26, 2010

Jaarlijks ritueel


Niet alleen de oogst is een jaarlijks terugkerend ritueel op Groot Parys, maar ook het bottelen en labelen van onze wijn. Logistiek niet heel erg ingewikkeld maar veel partijen moeten met elkaar samenwerken en dus gaan er dingen fout. Na het nu acht keer te hebben begeleid heb je haast een zesde zintuig ontwikkeld voor het aanzien komen van mogelijk foutjes en dus kun je op tijd bijsturen. Dit jaar liep het echt allemaal heel smooth. Ook nog bezoek van geïnteresseerde bezoekers, namelijk de studievriendinnen, Charlotte, Marlijn en Lisanne, van Maud uit Maastricht. Leuk voor hun en leuk voor ons en onze medewerkers.

Friday, August 20, 2010

Maud; 216 metre down and up.........: