Stokkies brengen naar Lesotho

Eric en ik waren in april vorig jaar voor de eerste keer in Lesotho. 20 km over de grens met Zuid Afrika, zit je in Lesotho echt in zwart Afrika. Eric ging met vriend Jo afgelopen december terug naar, wat ook wel het “dak van afrika” wordt genoemd. Daar zagen ze langs de weg een aantal struiken staan, die iets weg leken te hebben van druiven. Even kijken. Even praten. Het was een gesponsord project door een of andere NGO. Zoals dat wel vaker gaat, was de hardware geleverd, nl druiven, palen en draden, maar geen software; de mensen hadden geen idee hoe te snoeien, de druivenstruik op het draad te krijgen en hoe te suieren. Dus een korte cursus “hoe te suieren” gegeven. Gelukkig hadden ze ook fruitbomen staan, dus de vertaling naar druiven was niet al te moeilijk. Het elkaar verstaan was eigenlijk het grootste struikelblok. Jo en Eric spraken af, dat ze na een paar dagen terug zouden komen om te kijken naar de vorderingen. Als alles klaar zou zijn was de afspraak, dan zouden ze grondmonsters meenemen om die in Zuid Afrika te laten testen op geschiktheid voor het verbouwen van (tafel) druiven. Een dag of drie door Lesotho getrokken, serieus 4 by 4 country met heeeeeel veel dirt roads, woeste bergen en adembenemend mooie landschappen. Ook een land met een fantastische historie. Het is bijvoorbeeld het enige land in Afrika, of er is er nog een (?), dat nooit een kolonie is geweest.
Na drie dagen dus terug op de wijngaard. En jawel, al het werk was klaar. En niet alleen klaar, maar ook op de juiste wijze gedaan. Fantastisch! Bodemmonsters dus mee in 4by4 van Jo en Eric en terug naar Paarl. Daar bodemonderzoek laten doen en het bleek dat de grond prima geschikt is voor de verbouw van druiven. Met de uitslag van de grondmonsters hebben we ook een aantal boekjes opgestuurd over “hoe om te gaan met een wijngaard” naar de zoon van de eigenaar, Phatela Thamae. Wij, en hij nu zelf ook, noemen hem de Grapeman. In het begeleidend briefje schreven we ook dat we bij hem wel wat Chenin Blanc wilde planten met als doel om de eerste icewine uit afrika te maken. (-7 graden is geen probleem in Lesotho, ook vanwege de hoogte). En jawel een maand of 2 geleden hadden we weer contact en kwamen we overeen dat wij wat druiven stokken zouden bestellen. We zeiden toen al, we brengen ze wel even en helpen we mee met het planten. Dat wordt dus morgen. (1250 km heen en 1250 km terug) . Donderdag nacht zijn we weer terug. Spannend.

Nog wél “van”Groot Parys, maar op een andere plek.

Nu de aanleg van de 26 kavels vrijwel gereed is, is het de beurt aan het Groot Parys Manor House om gerenoveerd te worden. Dat gaat niet lekker samen met bewoning en dus hebben wij voor het komende half jaar een bijzonder prettige andere plek gevonden om te wonen; 15 Wineland Estate in Paarl.
Alleen ons landlijn telefoon nummer veranderd; ++27 (0)21 – 863 29 49, de rest van onze gegevens blijft hetzelfde.

WInterkou met sneeuw op de bergen

Als er in 6 dagen 200 mm. regen valt, is snoeien een beetje lastig. Die 200 mm vertaalde zich op de ons omringende bergen in een pak sneeuw. En dan zeggen de boeren hier sneeuw op de bergen is goed, want dat geeft mooi fruit. Ook fijn voor het oog!

Snoei

Afgelopen maandag zijn we weer begonnen met de snoei. Eerst skoonsny (voorsnoei); alle overtolige hout wordt weggeknip, op de loten na die komend jaar de trossen moeten gaan dragen. Deze worden eind augustus pas teruggesnoeid op twee oogjes: stompsny. Stompsny mag pas als de gemiddelde temperatuur (dag en nacht) 10 dagen lang onder de 10° is gebleven. Als je eerder begint haal je de wijnrank te vroeg uit zijn winterslaap, zij denkt dan dat het reeds lente is en gaat te vroeg nieuwe scheuten stoten. Een nachtvorst en je kunt je oogst gedag zeggen. Slordig, niet ? We zitten pas op 5 dagen, dus het is beter om nog even wachten! De druiven, die we voor onze Groot Parys Chenin en Chardonnay gebruiken snoeien we zo laat als mogelijk, vlak voor bot. Dit vanwege een boeren wijsheid dat late snoei het mooiste fruit oplevert en dat willen we natuurlijk!
Er was maandag ochtend wat geklaag van werknemer Chris; “we krijgen helemaal niets extra betaald dit jaar”. De werknemers konden in het verleden n.l. een snoeibonus verdienen, als ze boven een bepaald aantal stokken per dag snijden. Elk stokkie dat ze boven deze bench mark snijden, leverde R 0.12 op. Maar de afgelopen twee jaar is er niet echt hard doorgewerkt, dus waarom zouden wij nog een snoeibonus beloven als ze toch niet aan de gewenste gemiddeldes zouden komen. Dachten we. Dat hadden we dus mooi verkeerd gedacht. ;-)
De afgelopen twee jaar haalden we mensen van buiten de plaas om op tijd klaar te zijn, maar we hebben natuurlijk veel liever dat de Randjes in de zakken van onze eigen werknemers stromen.
De toegezegde bonus en het praatje heeft geholpen; er is heel deze week top gesnoeid.
Gevraagd aantal stokken 400 per dag. Het gemiddelde lag deze week echter op 512!! Lekker.

Matric Dance Maud

Als je in Zuid Afrika in je eindexamen jaar zit, schrijf je Matric(Matriculation examination).
Daar hoort ook een Matric Dance bij, normaal half september. DIt jaar wat vroeger omdat het dan Ramadan is en de school daar rekening mee wenste te houden.
Dus moet er een sjieke outfit komen; jurk werd gemaakt, accesoires en schoenen gezocht, kappers, zonnebank en make-up artist bezocht. En dat alles tussen de examens door.
Dan nog een Afterparty outfitje uitzoeken, mooie auto regelen om in stijl voor te rijden bij school waar een menigte de feestgangers met groot enthousiasme binnenhaalt. Maartje was ook uitgenodigd en ook zij heeft heel Kaapstad en omgeving afgelopen om er feestelijk uit te zien.
De vriend van Maud was al op vakantie en kon haar dus niet gegeleiden. Gelukkig was zijn beste vriend gaarne bereid om met Maud mee te gaan. Alex Jordan heeft lang bij Maud op school en in de klas gezeten en ze hebben samen In Line Hockey gespeeld.
Vrienden Hans en Jakop stelde hun auto beschikbaar, zodat Maud en Alex, zoon van het bekende wijnhuis; een avondje waar de wijnhuizen Groot Parys en Jordan dus even samen kwamen ;-) door Hans op indrukwekkende wijze werden afgezet.
De auto stopte, dak ging open, Maud verrees als een soort Marilyn Monroe om zich aan de menigte te tonen, met een boeket door Alex aangeboden rozen in haar armen.
Na de champagne ontvangst een diner met dans en om 23:30 met de bus door naar de Afterparty om lekker lang en heftig te feesten.
Toch wel heel anders dan in je spijkerbroekie eindexamen feesten af te lopen.

Wilde giste

Het is weer zover; we hebben onze wijnen ingeleverd voor de Platter Guide, de wijnbijbel over zuidafrikaanse wijnen. Een mooi moment om ook een flesje voor ons zelf uit de tank te halen en te proeven.
Dit jaar wederom een experiment; de ongehoute Chenin Blanc in de tank op zijn eigen gist (wilde giste) laten fermenteren. Dus dit jaar twee tanks. De “gewone” en de “wilde” noemen we ze hier zelf.
De “gewone” was reeds na twee weken uitgefermenteerd.
De “wilde” heeft 110 dagen staan te pruttelen.
Ze zijn allebei heerlijk, maar de eerste “wilde” uit een stainless steel tank van Groot Parys is natuurlijk het meest bijzonder.
7 Augustus gaan we bottelen, dus ze mogen nog even rusten.

Regen en honing

Het is winter en dus hebben we regelmatig regen(dagen). Dan kan er buiten niet worden gewerkt. Vaak komen de werknemers dan hout zagen en hakken.
In de ruimte waarin ze werken steken ze dan een lekker vuurtje aan, thermoskan koffie erbij en dan lekker werken.
Vandaag was de dag zoet; een zwerm bijen heeft lange tijd gewerkt om in een oude autoband hun huis te bouwen met bijgaande honing.
De werknemers zijn er stapeldol op en ook de Kids Club kinderen krijgen hun deel.
Het is verrukkelijke honing; een vleugje zon op deze natte dag.