Heritage day ...

...is in Zuid Afrika een jaar of wat geleden omgedoopt tot nationale baaidag. Heritage day vond geen weerklank bij mensen. Te high brow, over cultural diversity en dat soort theoretische dingen. Nationale braaidag, bedacht door wat kerels tijdens een braai op heritage day, als naam voor deze nationale feestdag sloeg echter wel aan. Dat is namelijk wat alle bevolkingsgroepen hier vaak en met volle overgave doen. Vandaag op de weg terug van Groot Parys ook even gecheckt of dat in de townships was en no doubt at all. Een hartelijk lach was het antwoord op de vraag of er genoten werd van de nationale braaidag. 

Een extreem koude....

...en natte week eindigde gisterenavond met een hartverwarmend bezoek van Udo met een groep wijnliefhebbers uit Nederland. De witte wijnen van Groot Parys werden geproefd maar de rode wijnen werden gedronken tot laat tijdens een braai. Vin Chaude zou zelfs meer op zijn plek zijn geweest. Vanochtend vroeg was de zon er eindelijk weer uit en dat gaf heel mooie plaatjes met veel sneeuw op de bergen. Dan weet je ook weer waarom je naar Zuid Afrika bent verhuisd. De enorme energie die de natuur dan uitstraald is ongelooflijk. Het geeft je een enorme boost. En eentje die duizend maal beter is als die van een Red Bull. Fijn ook voor de groep van Udo die hier nog vier dagen van kunnen genieten voordat ze terug vliegen naar Nederland.

Maud...

....drie weken om ons heen gehad op onze trip. Dat was lang geleden. Te lang..... Een volwassen vrouw op weg op haar eigen pad. Heerlijk om te zien en te horen wat in haar bovenkamer aangaat. Vanaf 1 september dus een half jaar op de Dioting universiteit in Shanghai. Een appartementje gevonden op de 22ste etage in de voormalige French Concession in het centrum van de stad. Uitzicht op letterlijk honderden wolkekrabbers!! De stad is immens en straalt een enorme energie uit. De 21ste eeuw in full swing. Met nog een vleugje imperialistisch verleden wat nu letterlijk links en rechts wordt ingehaald door het nieuwe China. Veel met de TGV gereisd aldaar. Elk jaar komt er in China evenveel TGV spoor bij als wat er nu in heel Frankrijk ligt. Fantastisch, groot denken. Aan  de andere kant worden bloggers die te veel volgers hebben en kritisch zijn het leven heel moeilijk gemaakt. Dat kan nooit de toekomst zijn voor dit land. Ook al is iedereen heel trots (en terecht) wat er gebeurt is in de laatste 30 jaar in China zal er toch op een of andere manier ook meer politieke vrijheid moeten komen. Artistieke vrijheid is er reeds. Wat we aan moderne kunst hebben gezien is echt mindblowing. Nu de politiek vrijheid nog. En dat hoeft niet perse te betekenen dat het westers democratisch systeem zal worden overgenomen. Dat gaan ze op hun eigen manier doen en dat is ook goed. Misschien kunnen we daar nog wat van gaan leren!!

Frankrijk en Duitsland...

...is toch thuiskomen qua wijn. Voordat we naar India en China gingen waren we dus daar. Aan de Moezel om meer te weten te komen over ijswijn en bij de Loire natuurlijk voor Chenin Blanc. De wijnbouw is meestal kleinschalig. Zeker in vergelijking met India en China. Als je daar met een deskundige wijnboer praat over een bepaald issue bij het verbouwen van druiven loopt hij zonder na te denken naar een een paar wijnstokken op een specifiek stukje land om het te laten zien. Ze kennen elke millimeter van hun grond en dat proef je dus ook terug in de wijnen. Ook mooi om te zien dat wijnen van dezelfde wijnranken op dezelfde manier gevinificeerd maar op een tiental meter van elkaar groeiend tot een geheel andere wijn leidt. Dit kan alleen als er jarenlang cq generaties lang op een stuk grond geboert hebt. En dat is nog niet zo in India en China. We hebben er van genoten!!!

China...

..kent al sinds lange tijd wijnbouw. We hebben in musea prachtige drink bekers gezien van meer dan 4000 jaar oud. Echter ze zijn lange tijd weggeweest van het (wijn) toneel. De laatste 20 wordt er weer volop aandacht besteed aan wijn. Eerst zijn de wijnmaak technieken met behulp van Australiers en Fransen aangepakt. In de laatste 5 jaar steeds meer aandacht voor het verbouwen van de druiven zelf en waar je dit het best kunt doen in China. Het denken verschuift van gebieden waar wijnbouw in de laatste eeuw heeft plaatsgevonden in een klimaat dat niet echt geschikt is voor druiven naar gebieden waar het klimaat en de grondsoorten meer passend zijn. Van het oosten naar het noordwesten als je de kaart van China bekijkt. Grace vinyards waar wij onder ander op bezoek waren is hier een goed voorbeeld van. De wijnkelder bevindt zich in de Shanxi provincie, maar alle nieuwe wijngaarden worden op een kleine 1000 kilometer richting Mongolie aangeplant. Gelijk India wordt er hier ook groot gedacht. Dit is niet altijd makkelijk omdat het merendeel van het land in China in bezit is van (heel) kleine boertjes. Grace vineyards heeft 200 hectare aan wijngaard op het land van 600 boertjes!!! Niet makkelijk ook om al deze boertjes dezelfde (kwaliteits) kant op willen laten werken. Ga daar maar eens aan staan..... Wineries waar we in de komende jaren kwaliteit van mogen verwachten zijn onder andere Jiabeilan winery en silver height, beiden in Ning Xia. En nog bijna vergeten er is Chenin Blanc in China en er wordt in Ning Xia zelfs bijgeplant. Een volgend reisdoel!!

India....

...kent sinds een jaar of 15 op redelijk serieuze schaal wijnbouw. Op een kilometer of 200 van Mumbai liggen er een 10 tal wine-estates. Opgezet door entrepeneurs uit India zelf. Wijnliefhebbers met geld en meestal met behulp van expertise van Australische, Franse of Italiaanse wijnmakers. De meesten verbouwen ook Chenin Blanc. Voor ons natuurlijk reden om er tijdens onze trip in augustus bij een aantal langs te gaan. :-) De grootste challenge ligt bij alle wineries niet bij het maken van de wijn, maar hoe het basis materiaal (de druiven) gezond en rijp aan te leveren aan de winery. Alles op dit vlak is from scratch en met vallen en opstaan geleerd. Gezien het feit dat het bijvoorbeeld nooit echt koud wordt in deze regio gaat de wijnrank ook nooit slapen wat essentieel is voor gezonde druiven. Dit wordt - na trial and error - nu door bijna iedereen omzeild door twee keer te snoeien en alleen na de tweede snoei een oogst af te halen. Maar ook op bijna al de andere vlakken van het verbouwen van druiven moet er ge-experimenteerd worden om te weten wat werkt en wat niet in dit specifieke klimaat. De tekstboeken en expertise neemt namelijk bijna altijd Europa, Australie of de USA als uitgangspunt. De mensen achter de druiven en de wijn waar we mee hebben gesproken zijn echter hetzelfde als in elk ander land waar mensen bezig zijn met wijn. Passionated and eager to learn from other experiences. Er wordt trouwens wel erg groot gedacht. In een land met 1.2 miljard mensen is dat ook niet echt raar natuurlijk. Het merendeel van de wineries die wij bezocht hebben waren gegroeid van nul naar een paar miljoen flessen in nog geen 10 jaar. Fantastisch om dit allemaal van nabij te mogen zien. We hebben ervan genoten en veel van geleerd. En natuurlijk heel mooi om mensen op een ander continent ook heel enthousiast te zien over Chenin Blanc. Dus niet alleen in Frankrijk en Zuid Afrika, maar ook in India.     

Water......

...is een issue in Lesotho. Ongelooflijk eigenlijk, want het land sterft van het water. Het levert bijvoorbeeld het overgrote deel van al het drinkwater in Johannesburg. Maar is dus niet in staat om boertjes in hun eigen land, die afhankelijk zijn van de inkomsten van hun noeste arbeid, te voorzien van een borehole. We hebben deze samen met de familie Thamea reeds twee jaar geleden aangevraagd, maar ondanks vele toezeggingen is die er nog steeds niet. Tijd om bij het volgende bezoek eens kwaad te worden bij het water departement. Nu dus aanplanten van de nieuwe wijngaard op een wel heel omslachtige manier. Water met een truck halen bij een riviertje, overpompen naar een dammetje en dan oppompen naar het land waar er geplant wordt. Hopen dat deze werkwijze volgend jaar tot het verleden behoort. Daarnaast met Donevine en de familie Thamea gesnoeid en palen geslagen in de het blok waar we reeds twee oogsten hebben afgehaald, maar waar de wijngaard tot nu toe met afgezaagde boompjes werd opgeleid. Het lijkt na dit bezoek nu op een echte wijngaard. Ook nog even de 2013 barrel wijn opgetopt met 5 liter meegebrachte wijn uit Zuid Afrika en de de flessen 2012 wijn gewaxt en voorzien van een neck label. Deze 2012 wijn, slechts 33 flessen, wordt door Jenny, de eigenaresse van het guest house waar we altijd slapen als we in Lesotho zijn, verkocht. De opbrengsten (33 maal 15 Euro) gaan natuurlijk in zijn geheel naar de familie Thamea. Na 5 jaar werk eindelijk de eerste inkomsten ....................... Gelukkig bedraagt de produktie in 2013 reeds een kleine 400 flessen en hopen we in 2014 1000 flessen te kunnen maken. Dan moet de natuur wel geen roet in het eten gooien!!