Deze week....

...is het 100 jaar geleden dat in Zuid Afrika de zogenaamde land act werd ingevoerd. Daarbij werden zwarten het citizenship afgenomen, mochten daardoor geen eigendom meer bezitten en werden gedwongen afgevoerd naar de zogenaamde thuislanden. Deze thuislanden werden en worden nog steeds bestuurd door lokale chiefs met een grote mate van macht zonder dat zij verkozen zijn. Het chieftainship blijft namelijk in de familie. Zij heffen tribal levies zonder dat deze altijd wettelijk ingekaderd zijn. Als deze niet betaald worden kan de chief helaas geen "proof of residence" geven en zonder dat geen recht op kinderbijslag of pensioen. Alhoewel niet veel is dit vaak de enige vorm van vast inkomen in de nu voormalige thuislanden. De traditionele leiders staan er ook op dat land niet in bezit kan zijn van individuen, alleen van de gemeenschap onder leiding van.......jawel de chiefs. Niet veel verandert op dat vlak dus in 100 jaar tijd voor zwarten in de voormalige thuislanden. In onze ogen killing voor vooruitgang, alhoewel er ook goede eigenschappen zitten aan het communual denken. Gaat dit veranderen? We denken van wel, relatief snel en hopen met behoud van de goede kanten.  

De laatste 2 weken....

...is het echt winter. Dagen met (veel) regen worden gelukkig wel afgewisseld met mooie dagen met zon, geen wind en een graadje of 20. Daar wordt dan speciaal van genoten omdat huizen hier (nog steeds) worden gebouwd zonder dubbel glas, isolatie en ook de algemene kwaliteit van bouwen nog te wensen over laat. Kieren bij deuren zijn een understatement. Dat is helemaal niet erg in de zomer, maar wel in onze gelukkig niet zo lange winter van juni tot en met augustus. Huizen zijn in die periode letterlijk niet warm te krijgen. Op de mooie dagen bepaalt de zon dan ons ritme. Kantoor werk wordt zoveel als mogelijk s'avonds gedaan. Gedurende de dag spenderen we het merendeel van onze tijd buiten. Op de farm of zoals vandaag in de tuin. Letterlijk laven we ons aan de zon en klagen niet. :-)

Shanghai...

....nu officieel. Maud gaat dus voor haar studie International Business naar China. Fantastisch!!! Een mooi aanknopingspunt om daar ook eens poolshoogte te gaan nemen. De eerste contacten zijn reeds gelegd zowel op het vlak van wijnbouw als wijnverkopen. Gelukkig helpt de chinese overheid ons een beetje door de invoerrechten op europese wijn mogelijkerwijs fors te verhogen. ;-)

Sam Cohen...

...is een van de leden van de joodse gemeenschap in Paarl. Bekende naam toch? Naast allerlei Nederlands/Duits gereformeerden hervormden, apostolische, katholieken en moslims dus ook een joodse gemeenschap in Paarl met een een prachtige synagoge die nooit open lijkt te zijn. deze week wel, dus snel naar binnen gepiept en een gesprekje gevoerd met een van de oudere leden van de gemeenschap, bijna 80. Het blijkt nog maar een heel kleine gemeenschap van de conservatieve tak te zijn die aan het begin van de twintigste eeuw uit met name de Baltische staten naar Zuid Afrika kwamen. Niets mensenlijk was ook hem vreemd. Na een tourtje door de synagoge vroeg hij waar wij vandaan kwamen en na Amsterdam te horen straalde zijn ogen. Daar was hij in 1975 geweest. En de beelden van de walliekies (de wallen) verschenen letterlijk weer op zijn netvlies. Mooi!!

Mobiel....

...wijn maken is het de afgelopen dagen weer geweest. De aantallen van onze eerste pinotage en ijswijn zijn namelijk zo klein dat zelfs voor heel flexibele kleine bottelaars de volumes nog te klein zijn. Dus het heft zelf in handen genomen. Het bottelen ging met een huis en tuin vacuum pompje, geleend van Scali direct uit het vat in de fles. Flessen werden gekurkt met een kurker geleend van Boland kelder. Kurken en flessen werden half way bij een pompstation opgehaald en de capsule(om de hals van de fles) werden er opgezet bij een verkooppunt van wijnmachinerie in Paarl. De eigenaar, een  aardige man geboren in Ierland met zijn technische man Lucky uit Zimbabwe,  gebruikte hiervoor een nieuwe apparaat dat te koop stond in de winkel. Na een uurtje stond het apparaat, goed schoongemaakt, weer als nieuw in de winkel. Dus hoe kleiner de volumes hoe groter de uitdaging om het vocht ordentelijk in een fles te krijgen. Maar wederom gelukt en nu maar hopen dat het ook als lekker wordt ervaren!!!

Van het een komt het ander

Beetje bij beetje wordt het bekend dat er wijn wordt gemaakt in Lesotho. Mensen komen nu naar ons toe of dat ook niets voor hun kan zijn. Hoe meer beweging the better it is denken we, dus nu ook grondmonsters mee van een andere lokatie niet al te ver van onze wijngaard. Als de grond het toelaat zouden we daar Shiraz willen planten. Shiraz lijkt net zoals Chenin Blanc in verschillende klimaten te aarden, dus waarom niet. En een rode - natuurlijk high altitude - hebben we zo ie zo nodig. Na nog een gesprekje met een onderdeel van de worldbank inzake financiering voor het aanplanten van nog eens 5 hectare met de familie Thamea door naar Maartje in Port Alfred. (9 uur rijden uit Lesotho) Heel fijn om haar weer te zien na haar ongeluk. X-rays genomen en gelukkig echt geen schade aan haar rug. Als je dan haar auto ziet bij de sloop (op de foto komt het niet over) in Port Alfred dan is het toch echt schrikken en besef je hoeveel geluk ze wel niet heeft gehad. Maar niet te veel aan denken verder!!! Nu weer in Paarl.

Sani

gaat de de naam zijn van onze wijn in Lesotho. Iedereen die in Lesotho is geweest kent Sani. Dit is een krankzinnig steile pas in Lesotho die alleen met een 4 by 4 kan worden bedwongen. Boven op de pas heb je de hoogste bar van Afrika op ruim 3000 meter. Het symbool boven de naam is afgeleid van het nationaal symbool, de Basotho Hat. Bij ons ingelegd met diamanten (de grootste diamant ooit is gevonden in Lesotho) en natuurlijk sneeuwvlokken (bergtoppen van meer dan 3500 meter met sneeuw en......skifaciliteiten in Lesotho, Afrika!!) High Altitude Chenin Blanc moge duidelijk zijn. De wijngaard ligt namelijk op ruim 1800 meter, voorzover wij weten de hoogste wijngaard in Afrika.