Na de brand....

...in 2011 op Groot Parys hebben we de verbrande wijngaard (ongeveer 10 hectare) eerst ruim één jaar de vrije hand gegeven om te laten zien of er nog voldoende leven was om hernieuwd in produktie te worden genomen. Voor wat betreft de Chenin Blanc was dit eigenlijk geen vraag voor ons, maar wel met de Chardonnay. Deze wijngaardstokken zijn namelijk heel dicht bij elkaar geplant en daardoor kon de brand meer schade aanrichten. We weten nu zo'n beetje het resultaat. In de Chenin Blanc zijn er slechts 10 % van de stokken geheel dood, in de Chardonnay minimaal 30 %. 40 % niet aangetast dus, 30 % wel aangetast, maar niet dood. De wortels leven nog, alleen de bovenstok is dood. We zijn nu bezig om deze 30 % (is ongeveer 5000 stokken) af te zagen en hernieuwd op te leiden met nieuwe loten die vorig jaar onder aan de stam zijn uitgelopen. Veel werk, maar dankbaar. Oude stokken geven in principe namelijk betere wijnen dan jonge stokken. Niet volgend jaar, maar het jaar daarop weer een mooie oogst Chardonnay. 3 jaar na dato! En wederom blijkt dat wijnboeren een long term business is. ;-)  

De plant stoot....

...het sap stroomt....de oogjes barsten.....het eerste groen verschijnt....lente in de kaap....op weg naar een nieuwe oogst!!!

Parate kennis..

...over een breed scala aan onderwerpen loopt elke generatie achteruit onder jongeren. Ouders, wij nu ook, maken zich hier soms zorgen over. Is dit terecht of onterecht is dan de vraag. Moeilijk om te zeggen. Soms echter geeft één zin die je leest over een onderwerp duiding. Ad van Liempt, die ook een soort mentor is van journalisten - twintigers - in opleiding omschrijft twintigers als volgt: "ze weten weinig, maar ze kunnen het wel verdomd snel vinden". Dan valt dus alles ineens op zijn plek en verdwijnt een zorg..... 

Broer Peter...

...in Singapore. Surprise visit voor vriend Robert die daar woont én vandaag 40 is geworden. In 3 dagen op en neer. Deze twee mannen zijn blij en dat is echt hét understatement van 2012. Life is great!!

Van bruin en kaal...

...naar groen en lush, Port Alfred dus. Als het even kan rijden we na Lesotho, via Maartje die in Port Alfred op de hogere hotelschool zit, terug naar de Kaap. 500 kilometer om, maar geen straf. Een werkelijk prachtige route van het nu bruine en kale gebergte in Lesotho via hoogvlaktes en passen van meer dan 1800 meter dalend naar het subtropische Port Alred aan de Indische oceaan. Het blijft trouwens raar dat zich daar een hogere hotelschool bevindt. Port Alfred ligt namelijk zo ongeveer in de middle of nowhere en daarnaast is de opleiding ook nog eens een sateliet van de hogere hotelschool in Leeuwarden! Een huis gehuurd in de duinen en daar dus lekker een weekend gechilled met Maartje en vriendinnen!

Na gedane arbeid...

...is het goed eten. In de vier dagen dat we hier zijn wordt er met zijn allen hard gewerkt. Dat kost heel veel energie en dus moet er goed worden gegeten om de batterij weer op te laden. In plaats van nog te moeten koken (zie foto) voor de rondavel na de arbeid, heel de familie uitgenodigd om bij ons te komen braaien. Het Zuid Afrikaanse woord braai (barbeque) wordt ook in lesotho begrepen. Net zoals trouwens in Swaziland, Namibië, Botswana, Zimbabwe, Zambia, Angola en Mocambique. Misschien is het wel een van de meest begrepen woorden in al deze landen. Het grootste succes van de avond was echter de chocolade taart met mousse als toetje.   

Geplant...

...werd er wederom in Lesotho. De derde keer reeds. 2008, 2010 en nu 2012. Mooi om te zien dat dit nu geheel zelfstandig wordt gedaan door de familie Thamea. Onze enige functie was die van koerier, brenger van het plant materiaal uit Zuid Afrika dus. Na het planten ook gesnoeid. Ook daar weinig meer toe te voegen. En dat is dus goed nieuws, want dat is wat we wilden/hoopten.