Baby Barrel Bubbelt in Bad

Het vaatje met het sap uit Lesotho is begonnen met fermenteren. Zonder toevoegingen, geheel op eigen kracht!

Samen spelen op het strand.

Met een beetje oefenen, lukt het wel. Samen.

Nieuw!!!

Sinds de oogst van 2011 zijn alle druiven van Groot Parys internationaal biologisch gecertificeerd. In een goed jaar betekent dit dat we ongeveer 120 ton Chenin Blanc druiven kunnen oogsten. Op termijn zouden we dan zo'n 100.000 flessen per jaar kunnen maken en verkopen; ongeveer 5 keer meer dan er tot nu toe onder het "Die Tweede Droom" label van Groot Parys verkocht wordt.

Hoe dit te doen was dus de vraag die we ons eind 2010 stelden. Het antwoord staat nu, anderhalf jaar later, in de winkel, bij De Gouden Ton. Een uniek concept in de wijnwereld, zo horen wij. We streven naar volledige transparantie ten aanzien van ons produkt, ons bedrijfje én ons leven in Zuid Afrika. Het vooretiket bestaat alleen uit een sleutelgat, zonder, zoals gewoonlijk, een merknaam. Als je door het sleutelgat kijkt zie je op de binnenkant van het achteretiket de uitnodiging om direct kontakt te zoeken met ons, de mensen achter de wijn. Via WhatsApp of Facebook. Alles kan gevraagd worden en wij beloven  zo snel mogelijk een, hopen wij, relevant antwoord te geven. Liever niet `s nachts trouwens, boeren hebben hun slaap namelijk hard nodig!;-). De wijn zelf, en daar gaat het natuurlijk uiteindelijk om, is trouwens heerlijk. Elegant én doordrinkbaar. Een aanrader, zeker met de temperaturen van vandaag in Nederland.

Zonder Udo Göebel was dit concept trouwens nooit op de markt gekomen. De wijnmarkt is geen gemakkelijke en zeker niet op dit moment. Hij bleef echter in het nieuwe concept geloven én bracht ons in contact met Fonger Kranenburg van Résidence Wijnen, die ja zei tegen ons concept.

Udo van blijft natuurlijk al onze andere wijnen distribueren in Nederland;

He is one of a kind !!

Een lange reis!!

Dat is het letterlijk en figuurlijk.

Figuurlijk omdat we reeds 4 jaar geleden voor de eerste keer in Lesotho waren, toen een lokale boer tegen kwamen, die op zijn fruitboom kwekerij ook een paar handdruif stokken had staan. Een NGO had die er neer gezet, maar informatie hoe om te gaan met druiven was niet/nauwlijks gegeven. Veel gepraat met hem over de mogelijkheid van druiven in Lesotho (klimaat, grond, water  etc..). Grondmonsters mee terug genomen naar ZA, laten checken op geschiktheid voor wijnbouw, goed dus.

Wijngaard stokken gekocht bij de kwekerij in Paarl, achterin ons bakkie naar Lesotho meegenomen en geplant samen met Phatela en zijn zoon Mothiba.

In de drie jaar daarna een keer of 4 per jaar terug om hen te leren snoeien, leren suieren, leren wanneer water te geven, leren hoe om te gaan met onkruidbeheer, leren tippen, leren spuiten.

Een vertrouwensband ontstond en wij kregen ook veel terug van hen. Ze zijn namelijk naturals in hoe om te gaan met planten. Voor hen is elke wijngaard stok een écht levend organisme (Prinses Irene zou hier zelfs nog wat van kunnen leren). Is de stok happy, als niet waarom niet, wat kunnen we eraan doen om haar beter te laten voelen en dat dan ook doen!

De wijngaardstokken, zeker degene die we in het tweede jaar hebben geplant, zouden zelfs een modelwijngaardje genoemd kunnen worden. Alles nog heel kleinschalig. Op dit moment nog geen halve hectare.

Daarom was gisteren voor ons allemaal zo'n bijzonder moment; we konden letterlijk het resultaat van de jarenlang inspanningen oogsten.
Vandaag de Chenin Blanc geperst en nu zit het sap dus in het vat; suiker 22.5, zuur 7.9 en Ph 3.09. Ook betreffende het (frans eiken) vaatje het zekere voor het onzekere genomen; het was al eens gebruikt, we hebben het uit elkaar laten halen en grondig laten behandelen.
Het zou écht geweldig zijn als dit een fijne wijn zou worden. Voor de Thamae familie, voor Lesotho en voor ons.

Letterlijk is het ook elke keer weer een hele reis. Zondag zijn we naar Lesotho gereden (1075 km). Maandag ochtend eerst geoogst, daarna om 09:00 uur nog een meeting met het departement van landbouw om vervolgens, met de druiven in de auto, terug te keren  naar Paarl.

Zeg maar 2400 kilometer op twee baanswegen, binnen 38 uur uit en thuis.

 Een lange reis, maar de moeite meer dan waard.   

Droog....

Zo wordt het sap genoemd als de fermentatie klaar is. Vanochtend was dit het geval met ons vat met het sap waar als alles goed gaat een eerste Groot Parys PetNat (bubbles) van gemaakt gaat worden. We checken elke tweede dag en je zag de laatse week al dat de fermentatie bijna klaar was, omdat er namelijk steeds minder lucht ontsnappt uit het waterslot dat het vat afsluit. Helemaal zeker weet je het echter nooit. Een instrument dat exact meet is dan een handig hulpmiddel. Droog dus. Volgende stap bottelen, daarna de fermentatie in de fles opnieuw opstarten én dan wachten op het resultaat!

Soms is Groot Parys letterlijk groots!

Na de oogst krijgt de hele wijngaard lekker water. De stokken hebben hard gewerkt, ze zijn als het ware bevallen en dienen dus aan te sterken. Water is daar goed voor. Zeker als je weet dat het hier nog steeds 35 graden is. De prijs van elektriciteit is hier in de laatste 3 jaar meer dan verdubbeld en vooruitlopend hierop - of was het nu als gevolg van ;-) -  hebben wij de inrichting van onze irrigatie zodanig verandert dat we nu de hele wijngaard in 3 dagen water kunnen geven in plaats van 6. Er staan nu gelijktijdig ongeveer 200 spuiten te draaien, en dat ziet er echt imposant uit. Echt een feest voor het oog, groots...........

Fijn om weer thuis te zijn!

Een week mogen we er weer van genieten!! Studieweek schijnen ze dit te noemen op de hogere hotelschool in Port Alfred....Vriendinnen komen langs, lekker lui lezen én Mar zorgt voor veel lekkers met de nodige extra vitamientjes!!!