Mohamed

Tijdens onze reis in west Afrika, waren we ook een paar dagen in Timbouktoe, Mali. Timboektoe heeft natuurlijk een magische naam, maar stelt feitelijk niet veel voor, behalve dat er heel, heel veel zand is! Wij "moesten" er naar toe omdat we een jaar of twintig geleden aan de ander kant van de sahara hadden gestaan met een oude renault 5 en daar niet verder meer konden omdat er alleen nog maar zand was met één bordje waarop stond geschreven "52 dagen per kameel naar Timbouktou"! De oude bibliotheek mag echter niet gemist worden. Hier wordt met steun van bijvoorbeeld de Zuid Afrikaanse regering Islamitische geschriften uit de subsahara regio bij elkaar gebracht, gecatologiseerd en soms vertaald in het Frans. We hebben in de bibliotheek een uur of wat gesproken met de hoofd conservator over de Islam zelf en de perceptie van deze godsdienst in de rest van de wereld. Zeer interessant! Deze week belde hij op. Hij verblijft voor een maand of twee aan de universiteit van Cape Town. We gaan hem over twee weken zien. Grappig hoe een balletje rond.

Ruimte

Een van de mooie dingen in Zuid Afrika is zijn onmetelijke ruimte of misschien beter geformuleerd leegte. Het ritje (2500 kilometer) vanuit de Kaap naar Lesotho en terug is voor ons dan ook altijd een feestje. Blij zijn zonder dat je iets ziet zullen we maar zeggen!

Liefde en toewijding

We hebben her en der al heel wat wijnboeren aan het werk gezien. Wat eigenlijk niet direct opvalt, maar wat je op een gegeven moment wel beseft, is dat wijnboeren, of je nu in Frankrijk, Spanje, Zuid Afrika of......in Lesotho bent geheel op kunnen gaan in hun liefde voor het wel en wee van hun wijnrank(en). Mooi om te zien én goed voor de kwaliteit van de wijn!!

Zorgen

Het is altijd spannend om voor de eerste keer weer het wijngaardje te betreden in Lesotho. Hoe staat het erbij, leeft het nog wel, want het is in Lesotho op bijna 2000 meter in de winter namelijk extreem koud en droog. Op Groot Parys ben je veel directer betrokken en kun je makkelijker bijsturen. In Lesotho niet, want daar zijn we maar 2 keer per jaar. Gelukkig stond alles er goed bij, alhoewel de droogte er wel voor zorgt dat het botten (te) traag verloopt. Stress is niet goed, zeker voor jonge wijnranken en dus werd er samen met Phatela en Mothiba besloten om de wijngaard direct, na het snoeien wat we de afgelopen dagen gezamenlijk hebben gedaan, water te geven. Water is er gelukkig in overvloed in Lesotho, dus daar hoeven we ons geen zorgen over te maken!

Flying visit

Morgenvroeg om 6 uur rijden we richting Lesotho, het zogenaamde dak van Afrika. We gaan daar de wijngaard snoeien én met Phatela en Mothiba het komend groeiseizoen doornemen. Een van de punten zal zijn hoe we de bekende "ziektes" donsskimmel en witroes in de wijngaard onder beheer kunnen houden dit jaar. Tijdens het groeiseizoen regent het namelijk veel meer in Lesotho dan hier in de Kaap. Dus er zal waarschijnlijk gespoten moeten gaan worden. We zijn helemaal voorbereid. Vandaag leek het op Groot Parys wel de logistieke voorbereiding voor een operatie van "winegrowers zonder grenzen". Een gamma aan produkten die ziektes in een wijngaard kunnen voorkomen, een spuitpomp, regenmeter, weegschaal, vloeistof metertje, mond kappies, handschoenen en natuurlijk snoeischaren. We hebben er zin in. Dinsdag nacht terug in Paarl.

VOC (2)

Het succes van de VOC in de zeventiende eeuw was niet mogelijk zonder visieonaire ideeen en ondernemerschap. In Nederland zien we daar op dit moment echter weinig van. Het is - voor zover wij dat kunnen beoordelen - allemaal erg naar binnen gericht. Mooi om te zien dat juist in de landen die de negatieve kanten hebben ervaren van ons koloniale verleden, zoals Zuid Afrika en Ghana, daar nu lokale mensen rondlopen met grootse ideeën. In Ghana wordt er bijvoorbeeld gewerkt aan het idee om een gedeelte van de kust te omscheppen in een "VOC- experience". Alles op het vlak van historie van handel in specerijen (Indonesië), cacao, koffie (Ghana) en wijn (Zuid Afrika) etc. gekoppeld aan iets wat nooit vergeten mag worden namelijk slavernij! Pachtig toch!! En waar blijft de opvolger van de delta werken in Nederland??

VOC (1)

Nederlanders zijn niet bijzonder trots op hun verleden in de diverse buitenlanden. De verhalen zijn ook niet altijd even fris, denk even wat er door de eeuwen heen bijvoorbeeld gebeurt is in Indonesië. Als je echter rondreist op deze wereld dan kom je eigenlijk overal waar je komt wel een Nederlands verhaal tegen. Zo stond ik heel wat jaartjes terug op het meest noordelijkste puntje van New Zealand met de naam Cape Maria van Diemen, ongelooflijk. In de kaap hier in Zuid Afrika sterft het natuurlijk van de voorbeelden uit het VOC verleden. Ook in Ghana, waar we dus onlangs waren, hebben de Nederlanders een tijdje gezeten. Heel wat strategisch gelegen forten uit die tijd staan er nog. Vaak in een omgeving die prachtig is en die nog heel authentiek is.Ook daar echter niet al te fris, want de forten zijn jarenlang gebruikt om slaven op transport richting Brazilië of de USA te zetten. Maar aan de andere kant getuigt het Nederlands verleden toch ook van ondernemersgeest. Een toen ook al klein land dat op een gegeven moment het merendeel van alle handel van Europa met de rest van de wereld voor hun rekening nam!