skip to main |
skip to sidebar
Gisteren snel tussendoor ook nog ruim 30 potten Chenin Blanc geparst die worden gebruikt voor onze Vin de Paille. Alleen met onze "eigen" mensen, want hier moeten de juiste druiven voor worden uitgezocht. In twee woorden niet te blauw(zuur) en niet te geel(zoet). Dat hoef je hun niet uit te leggen. Ze weten het beter dan wij en doen het bijna blindelings. De druiven liggen nu lekker op de netten uit te drogen tot een soort van rozijntje. Over een week of 3 persen en het sap in het vat. Het is wederom de doelstelling dit jaar om iets meer flesjes te maken. We moeten hier niet aan mega denken. We willen namelijk van rond de zestig flesjes naar rond de 120. Vorig jaar niet gelukt. Dit jaar weer proberen!!
Nadat we vorig jaar op proef een serieuze eet rosé hebben gemaakt (slechts 300 flessen), dit jaar dus een echt fruitige en droge rosé in grotere hoeveelheden. Nadat we alle rosé druiven de laatste dagen hebben binnengebracht, praten we over ruim 10.000 liter biologische rosé. Het sap ziet er goed uit en de fermentatie is nu opgestart. Over een week of wat zullen we een eerste gevoel krijgen op smaak. Als alles meezit moet hij reeds deze zomer te verkrijgen zijn. Alles loopt lekker, er parsen nu dagelijks ruim 50 buite-mense bij ons.
Tijdens de pars - hoe verzint hij het :-) - komt Udo altijd langs. Dit jaar heel "serieus", samen met Arjen Pleij van Kasteel Engelenburg, want ze doen onderzoek in het kader van hun dissertatie voor Magister Vini, de hoogste opleiding op het vlak van wijn in Nederland. Dan moet er natuurlijk onder andere ook gegeten en geproefd worden. Met een aantal top wijnmakers in Zuid Afrika werd er afgelopen weekend dus onder het genot van een (veel) sterren menu van Mariette ruim 30 wijnen geproefd uit de oude en nieuwe wereld, met Chenin Blanc als insteek. Dat was leerzaam, maar zeker niet het belangrijkste. De sfeer op dit soort avonden is namelijk bijna altijd bijzonder. Je kent de andere wijnmakers niet heel goed, maar door de setting en de gezamenlijke passie worden het altijd memorabele avonden. Het bezoek van Udo heeft maar een nadeel en dat is dat je heel weinig slaap krijgt en daar heb je toch al zo'n gebrek aan tijdens de pars!!
Als je zo in den vreemden bent waardeer je het misschien wel meer wat vrienden zijn betekent. Daan is er zo een. Hij, samen met Yvonne, heeft ook een farm in Paarl. Naast het feit dat er lekker bij elkaar gekuiert wordt, weten we ook van elkaar dat we er voor elkaar zijn in Zuid-Afrika, wat er ook gebeurt. Gisteren was zo'n dag. Een derde brand op Groot Parys en wie was er direct na de brandweer, Daan dus met zijn mobiele brandweer materieel. Fantastisch!!
Vanochtend om half zes acte de presence by de Kabouter in Chicago, een township in Paarl. Iedereen kent De Kabouter in Paarl, want daar kun je officieus 24 uur per dag alcohol kopen. Het meeste in grootmaat verpakking. ;-) Er waren ons 40 mensen beloofd, we kregen er 31. Voor dag 1 een goed resultaat en zeker omdat het midden in de week is. De meeste mensen commiteren zich namelijk per volle week aan 1 boer, maar gelukkig waren een aantal boeren "onbeskof". geweest en hulle was "gatvol". Daar waren wij dus blij mee. Vandaag lekker gepars, mooie druiven binnegebracht en ook met hogere suikers. Klasse 1 druiven met een gemiddeld van 23.4 balling tegen vorig jaar 22. Dat is wat we wilden en dus mooi. Morgen verder. Lekker!!!
Onverwacht. We dachten maandag aanstaande, maar de natuur laat zich niet dwingen. Afgelopen maandag hebben we suikers genomen en die waren nog best laag. Rustig alles voorbereiden voor de oogst die over een weekje of zo zou starten, dachten we. Niet dus. Vandaag weer suikers genomen en ze zijn nu wel rijp, jawel. Reden waarschijnlijk de warmte. We hebben een warme januari maand gehad en ook de laatste week is het heet. Tegen de veertig graden. Versneld de laatste 3 uur dus alles geregeld, lorries, pars bakke, skere, coinkies, kratte, mensen. Met name dat laatste is altijd de vraag of het lukt. Ze zijn beloofd door Twan, onze "labour broker". We zullen zien, morgenvroeg om half zes in de townships kijken, wie er staan. We hebben er 40 nodig. Nu eten, glas wijn, fiches tellen en....slapen.
...dochter is nu ook gevlogen. Op weg naar haar toekomst, te starten op de hogere hotelschool in Port Alfred, Zuid Afrika.Wij - als empty nesters - blijven achter. Gelukkig hebben we de komende 5 weken afleiding, er moet namelijk geparst (geoogst) worden. Vandaag, nadat we Maartje vanochtend om 5 uur hadden uitgezwaaid, hebben we suikers gemeten, maar de start van de oogst duurt waarschijnlijk nog 1 week. Zeker ook omdat we dit jaar iets rijper willen oogsten. Daar heb je hogere suikers voor nodig en daar is het nu dus wachten op.
