Stakingen in..

....de mijnen krijgen nu een vervolg in de wijn industrie in Zuid Afrika. De afgelopen week zijn er wilde stakingen uitgebroken onder plaaswerkers in de Weskaap rondom Kaapstad. De plaaswerkers eisen meer geld. Niet een klein beetje, maar ruim 100 % meer. Het principe achter deze eis wordt ondersteund door zowel de regionale afdelingen van het ANC in de Weskaap als de nationale minister van landbouw, ook ANC. Dit laatste is eigenlijk raar, omdat dezelfde ANC regering elk jaar (na consultatie met alle stakeholders) de minimum lonen vaststeld voor deze sector. 
De eerste gedachte bij ons: zijn ze nu helemaal gek geworden, cq weten ze wel wat dat betekent op termijn. Namelijk minder werk omdat boeren vanuit kosten overwegingen  versneld naar mechanisatie zullen overstappen. Dus naast de oogstmachines dan ook de volautomatische snoei en suier machines. De boeren hebben geen andere keuze, omdat zij hun hogere kosten niet kunnen doorberekenen aan hun klanten, vaak inkopers van groot winkel organisaties in bijvoorbeeld Nederland, die opereren in een zeer (prijs)competitieve markt waar recentelijk ook nog eens de BTW en accijns omhoog zijn gegaan. En daarnaast moeten deze groot winkel organisaties  ook nog eens hun aandeelhouders tevreden houden door middel van meer omzet en een hogere marge per verkochte eenheid. Aan de andere kant: probeer eens te leven met een familie van 40 euro per week in een land waar de de prijzen in (super)markten hoger zijn dan in Nederland en elektriciteits prijzen de laatste 4 jaar zijn verdubbeld, zoals de plaaswerkers  hier. En dan hebben we het nog niet over de huur van een woning/slaapplek voor hunzelf en de kinderen.  
Wat is wijsheid? Rationeel zeg je, vraag niet het uiterste, kijk naar het grotere plaatje. Aan de andere kant zie je dat het zo (voor de mensen), niet langer kan. We neigen steeds meer naar het laatste. En dan zien we wel weer op de langere termijn. Voor ons is dat echter een relatief makkelijke beslissing, omdat we klein zijn en niet aan het groot winkelbedrijf leveren.

Miep...

..is ook weer in het land. Bijna 83 al weer maar nog steeds messcherp. Veel geproefd deze week in het koude gedeelte van Zuid Afrika waar we nu verblijven: Walker Bay, Botrivier en Elgin. De wijnen smaken hier heel anders als in het warme Paarl. (Nog wel) weinig Chenin Blancs trouwens,wel hele mooie. De Jil's Dune van Springfontein springt er voor ons tot nu toe bovenuit. Heel elegant en met finesse. Waarschijnlijk zoeken we eigenlijk een beetje naar onze eigen wijn. :-) 

33 uur...

..was broer Paul in Zuid Afrika. Al globetrotend is hij nu alweer op weg richting Sao Paulo. Kort, dat zeker, maar 33 uur is meer dan niets!!

Sharks...

...bevolken de oceaan rondom Kaapstad. Gevaarlijk om in zee te gaan? Eigenlijk niet, alhoewel er zo eens per jaar wel ergens een beentje of armpje wordt opgepeuzeld. Maar dat is meer bij surfers, die zich direct achter de golfbrekers ophouden. Op de stranden, waar de meeste shark bewegingen plaatsvinden, zijn in het seizoen shark watchers gestationeerd die middels vlaggen aangeven hoe gevaarlijk het is. Zwart, don't even think about going into the ocean tot groen zoals vandaag. Zoals de watcher zelf zei " volstrekt veilig vandaag, in het laatste uur slechts een haai gezien, surf ze!!" Helaas geen surf voor mij, want ik was op weg naar Groot Parys. Er wordt daar namelijk echt gewerkt want het is suiertijd.

Riddle

Alles is nieuw voor ons bij het maken van onze eerste sparkling wine. Nadat de kwaliteit als goed is bevonden werd door een aantal experts nu dus klaarmaken voor produktie. Gisteren de flessen aangeleverd bij Avondale, een mooi historisch wijne estate juist buiten Paarl die reeds langere tijd cap classique (Kaapse Champagne) maken en hiervoor de "machinerie" hebben staan. Stap 1 na het aanleveren van de flessen is het zogenaamde riddle proces. De flessen worden in een stalen constructie gelegd, die weer in een soort frame wordt gestoken. Deze laat de flessen in zo'n dag of vijf 360 graden draaien én van horizontaal naar omgekeerd verticaal bewegen, zodat de fles op zijn kop staat en al het bezinksel wat bij de fermentatie in de fles is ontstaan naar de kop van de fles wordt gedwongen. Bij het bottelen wordt deze "vuile"wijn er dan uitgeschoten, opgevuld met een beetje witte wijn en daarna afgesloten met de typische champagne kurk. Dat gebeurt over een week of twee. Spannend, allemaal nieuw en wederom super dat er hier wijnmakers zijn die enthousiast mee willen werken aan dit experiment van Groot Parys en Scali.. 

Ons uitzicht...

...voor de komende 3 maanden in de duinen aan zee. Op anderhalf uur van de farm. Twee drie keer per week op en neer naar Groot Parys. Dus dat is te doen. We gaan er van genieten met lekker veel bezoek. Miep, broer Paul, vriend Jo, Maartje voor 6 weken, Maud fijn om haar weer te zien én gezellig (schoon) zus Nicolette met Sjoerd. De ligstoelen én de zonnebrand olie staan al klaar. :-)

Sinds het restaurant....

...geopent is in het manor house, waar we zelf woonden op Groot Parys, wonen we nu 9 maanden per jaar vlakbij Groot Parys ook tussen de druiven en 3 maanden per jaar iets verder weg maar pal aan zee. Op 2 november vindt wederom de switch plaats. We verruilen een heerlijke stek voor een fantastische andere. Allebei met een veel ruimte én een geweldig uitzicht. Een van de redenen waarom we naar Zuid Afrika zijn verhuisd en lekker om nog steeds van beiden te mogen genieten.