skip to main |
skip to sidebar
...met Oma. Ongelooflijk. Gisteren waren we zelf nog studenten en daar staat je eigen kind met neef en nicht die nu alledrie studeren met je moeder. Op de achtergrond de kerk, jawel naar brabants gebruik katholiek, waar zowel broer Paul (vader van neef en nicht) als ik misdienaar zijn geweest. Niet misbruikt by the way, gewoon een leuke tijd met tafeltennis en biljarten op de zolder van de kerk. Op achtergrond ook een klein gedeelte van ons ouderlijk huis. Met net het raam zichtbaar van mijn kamer, die met die groene luiken. De foto zelf is genomen op de plek waar we vroeger bijna elke dag voetbalde. Wat een foto, die we vandaag ontvingen, voor gedachten op roept. Heel dichtbij op 10000 kilometer afstand!
Heel wat afgeteld deze week. Dom werk, wel belangrijk. Het is namelijk weer suiertijd. Elke wijnrank wordt dan ontdaan van alle loten, die geen functie hebben voor de aanstaande oogst of niet bijdragen aan een betere wijnrank in het volgende jaar. Omdat dit een bijzonder tijdrovend werkje is, huren we in deze periode een zogenaamd "buitespan"in die onze eigen medewerkers helpen. Het buitespan werkt op stukbasis, maar dan moet je wel weten hoeveel wijnranken er in een rij staan.Dat wisten we, maar door de brand die we twee jaar geleden hebben gehad zijn er nu in elke rij dode stokken. Deze moeten dus uit de calculatie worden gehaald. Aldus heb ik 50.000 wijnranken gezien de afgelopen week, waarvan ongeveer 15 % dood. Maandag gaat het buitespan aan de slag. Een mannetje of 30. Hectiek op de farm, het lijkt dan bijna oogsttijd. Onze medewerkers vinden dat ook leuk, omdat er dan heel wat bijgepraat kan worden over alle nieuwtjes uit het dorp en soms wijde omgeving.
De laatste tijd veel in de pers. Ook vandaag in de Wall Street Journal. http://online.wsj.com/article/SB10001424052970203630604578072643615348434.html?mod=WSJ_hpp_sections_health
De strekking van het verhaal: biologisch is niet gezonder dan conventioneel, dit gezien vanuit een nutricious oogpunt. Of dat waar is of niet kunnen wij niet inschatten. Echter in het artikel in de WSJ wordt ook zijdelings ingegaan op het issue, waar wij ons het meeste zorgen over maken, voor wat betreft wijn. Namelijk de nadelige consequenties van het gebruik van systemische chemicaliën. Wij mogen deze als biologische wijn boeren in Zuid Afrika zelf niet gebruiken. Na lezing van het artikel nodig ik iedereen van harte uit om samen met mij door een wijngaard te lopen, waar een conventionele boer aan het spuiten is om life te beleven wat dit betekent. De chemicaliën doen je letterlijk de tranen in je ogen springen en je keel wordt toegeknepen. Die ervaring en wetend dat er door conventionele boeren zo'n 6 keer per seizoen wordt gespoten, maakt de keuze voor wel of niet een biologische wijn een stuk gemakkelijker!
...hebben we gehad. De weersvoorspelling heeft het hier eigenlijk bijna altijd bij het rechte eind. Maar gelukkig dit weekend niet. Van de ruim 90 mm voorspelde regens zijn er slechts 20 gevallen. Geen paniek dus in verband met donskimmel. En dus gaan de biologische wijn boeren vannacht rustig slapen. Dromen over een winter die mooi koud en nat was, juist niet te veel regens dit weekend én dammen die voor het eerst in drie jaar weer meer dan vol zijn. Laat het droge en warme seizoen maar beginnen. Op weg dus naar de oogst 2013.
...in het groei seizoen is nooit leuk. Want dit betekent kans op zogenaamde donsskimmel in de wijngaard. Zeker als er in een korte periode veel valt. Het regent nu en er wordt dit weekend in totaal 90 mm regen voorspelt. Wij kunnen als gecertificeerde biologisch wijn boeren echter geen systemische produkten met een kick back gebruiken zoals conventionele boeren om de wijnranken te beschermen. Deze zijn namelijk verboden door onze europese certificerings organisatie. Het enige wat we kunnen doen is de tractoren en spuitpompen klaar te hebben staan en direct na de regen de wijngaard in te "racen" om alles zo snel als mogelijk te spuiten. En dan maar hopen dat we nog op tijd zijn. In het oogstjaar 2010 hielp dit niet en verloren we 50 % van onze oogst!! In dit soort tijden is het trouwens ook weer fijn om een goede vriend te hebben in de buurt. De tractor en spuitpomp van Daan staan namelijk ook gereed om eventueel aan te treden. Nu duimen maar én naar goed familiegebruik ook een kaarsje opsteken op de goede afloop.
De eerste wijn uit Lesotho is een hele bevalling. Eerst met de druiven 1100 kilometer rijden met de airco op 18 graden naar Groot Parys. Daar ontstelen en persen. Het vat gevuld met sap in een koud bad bij ons op de logeerkamer laten fermenteren, want een grote koelkamer hebben we niet. In onze winter het vat lekker buiten laten verouderen. Proeven na een paar maanden, niet lekker. Grrrr. Volgend jaar weer, dachten we toen. Jammer, maar helaas. 3 maanden later weer proeven met Udo en wat wijnmakers. Allemaal (onverwacht) enthousiast. Wij ook. Udo's advies: je weet nooit hoe wijn zich ontwikkeld, het is de eerste wijn gemaakt van druiven uit Lesotho dus niemand weet hoe dit proces precies verloopt. Gewoon afwachten en zien. Dat dus gedaan. Nu lopen temperaturen hier weer op en moest er dus een plek worden gevonden om het vat gekoeld te houden. Nog steeds geen koelkamer, dus wat te doen. Ons maak 'n plan zoals hier wordt gezegd. Een oud 500 liter (half doorgesneden) brandy vat lag nog ergens op Groot Parys. Waarschijnlijk een jaartje of 40 oud, want toen werd er op Groot Parys voor de laatste keer brandy gemaakt. Inflow-outflow systeempje voor het bergwater (een kleine 18 graden koud) gemaakt en jawel daar hebben we ons eigen gemaakte koelsysteem. Ons Lesotho vat erin en koelen maar. Niet een structurele oplossing, wel voor de komende maanden voordat we gaan bottellen. Weer een stap....
..heeft het weer druk gehad. Maartje en twee vriendinnen die ook op de hogere hotelsschool zitten hadden eerst een week Capetown tour en daarna een week vakantie. De Capetown tour bestond uit (werk) bezoeken aan verschillende hotels en restaurants. Daarna was het een week feesten. De clubs van Capetown, Rock the daisy in Darling en een house feest op de Franschhoek pass stonden op het programma. Tussendoor nog een dag in de zon en een dag wijn proeven. Uitgeput vanochtend in de auto richting de realiteit van Stenden in Port Alfred. Studeren, hopen we!!!!.
