Mevrouw van Wyk

Boeren (de meesten blank) hebben geen goed image bij het overgrote deel van de bevolking in Zuid Afrika. Dat is niet (helemaal) onterecht als je in de historie van Zuid Afrika terug kijkt. Politiek dus gevoelig, ook nu nog. De voorzitter van de ANC jeugdafdeling Julius Malema (Juju) bijvoorbeeld maakte de kreet "kill the boer" weer populair. Dit werd natuurlijk niet in dank afgenomen door (onder andere) de boeren in Zuid Afrika. Er zijn sinds het einde van de apartheid namelijk meer dan 2000 boeren vermoord in dit land, waarom dan nog eens ophitsen. "Kill the boer" moest echter niet letterlijk opgevat worden, maar meer als een slogan dat in de apartheid tijd werd gebezigd om de afkeer van het regime in het algemeen aan te geven. Gevoelig dus, zeer gevoelig. Arbeidsomstandigheden bij boeren liggen dus ook moeilijk. Zeker als je weet dat vroeger hier het zogenaamde "dopstelsel" werd toegepast door veel boeren. De werknemers werden in drank (goedkoop) uitbetaald. Totale afhankelijkheid werd op deze manier gecreëerd. Nog steeds lees je soms (in de Europese én Zuid Afrikaanse media) dat de omstandigheden hier niet best zijn op de boerderijen. Verhitte discussie volgen en vaak wordt ras(rascisme) er al snel bij gehaald. Vandaag was er echter een zogenaamde Imbizo in Paarl. De minister, met haar hoogste ambtenaren, vakbonden, werkgeversorganisaties, civil society organisaties en farmworkers waren allemaal present in een publieke meeting in Mbekweni, een van de townships in Paarl. Kritiek mocht gegeven worden en dat werd ook zeker gedaan. Vaak heel fel en emotioneel, zoals door Mevrouw van Wyk die werkt en woont op een farm hier in de buurt. Deze kritiek werd dan door de ambtenaren en de minister beantwoord. En dit gebaseerd op feiten. In de dagen voorafgaand aan de Imbizo waren er namelijk 39 farms gecheckt op arbeidsomstandigheden. Conclusie: het kon beter, maar de situatie was zeker niet zo slecht zoals (vaak) wordt gesuggereerd door bepaalde organisaties. Goed om te zien dat democratie op deze manier werkt in Zuid Afrika. Wel wordt steeds duidelijker dat mensen moe (kwaad) worden van de vaak uitzichtloze leefomstandigheden in het algemeen. Er is gewoon veel te weinig werk. En geen werk hier betekent letterlijk geen geld en dus nauwlijks te eten. Dit moet beter, want anders blijft het makkelijk voor populistische politici om de boer maar de schuld te geven van alles wat slecht is in de landelijke gebieden. En dat is gevaarlijk en kan, 18 jaar na het afschaffen van apartheid, echt niet meer!! 

Maar het was natuurlijk ook gewoon een dagje uit. Lekker dansen mét de minister in grijs pakje en daarna gratis eten en genieten met vrienden en familie van een mooie zaterdag in de kaap!

De kaap....

...snakt naar regen, de bergen om ons heen snakken naar regen, de rivieren snakken naar regen, onze dam snakt naar regen, onze wijngaard snakt naar regen en........wij snakken ook naar regen. Na ruim 4 maanden van strak blauwe luchten én temperaturen van ruim boven de 30 graden vanavond de eerste regens. Verlangend kijken we naar buiten. 50 mm in een nacht wordt er voorspeld. HEERLIJK.

Baby Barrel Bubbelt in Bad

Het vaatje met het sap uit Lesotho is begonnen met fermenteren. Zonder toevoegingen, geheel op eigen kracht!

Samen spelen op het strand.

Met een beetje oefenen, lukt het wel. Samen.

Nieuw!!!

Sinds de oogst van 2011 zijn alle druiven van Groot Parys internationaal biologisch gecertificeerd. In een goed jaar betekent dit dat we ongeveer 120 ton Chenin Blanc druiven kunnen oogsten. Op termijn zouden we dan zo'n 100.000 flessen per jaar kunnen maken en verkopen; ongeveer 5 keer meer dan er tot nu toe onder het "Die Tweede Droom" label van Groot Parys verkocht wordt.

Hoe dit te doen was dus de vraag die we ons eind 2010 stelden. Het antwoord staat nu, anderhalf jaar later, in de winkel, bij De Gouden Ton. Een uniek concept in de wijnwereld, zo horen wij. We streven naar volledige transparantie ten aanzien van ons produkt, ons bedrijfje én ons leven in Zuid Afrika. Het vooretiket bestaat alleen uit een sleutelgat, zonder, zoals gewoonlijk, een merknaam. Als je door het sleutelgat kijkt zie je op de binnenkant van het achteretiket de uitnodiging om direct kontakt te zoeken met ons, de mensen achter de wijn. Via WhatsApp of Facebook. Alles kan gevraagd worden en wij beloven  zo snel mogelijk een, hopen wij, relevant antwoord te geven. Liever niet `s nachts trouwens, boeren hebben hun slaap namelijk hard nodig!;-). De wijn zelf, en daar gaat het natuurlijk uiteindelijk om, is trouwens heerlijk. Elegant én doordrinkbaar. Een aanrader, zeker met de temperaturen van vandaag in Nederland.

Zonder Udo Göebel was dit concept trouwens nooit op de markt gekomen. De wijnmarkt is geen gemakkelijke en zeker niet op dit moment. Hij bleef echter in het nieuwe concept geloven én bracht ons in contact met Fonger Kranenburg van Résidence Wijnen, die ja zei tegen ons concept.

Udo van blijft natuurlijk al onze andere wijnen distribueren in Nederland;

He is one of a kind !!

Een lange reis!!

Dat is het letterlijk en figuurlijk.

Figuurlijk omdat we reeds 4 jaar geleden voor de eerste keer in Lesotho waren, toen een lokale boer tegen kwamen, die op zijn fruitboom kwekerij ook een paar handdruif stokken had staan. Een NGO had die er neer gezet, maar informatie hoe om te gaan met druiven was niet/nauwlijks gegeven. Veel gepraat met hem over de mogelijkheid van druiven in Lesotho (klimaat, grond, water  etc..). Grondmonsters mee terug genomen naar ZA, laten checken op geschiktheid voor wijnbouw, goed dus.

Wijngaard stokken gekocht bij de kwekerij in Paarl, achterin ons bakkie naar Lesotho meegenomen en geplant samen met Phatela en zijn zoon Mothiba.

In de drie jaar daarna een keer of 4 per jaar terug om hen te leren snoeien, leren suieren, leren wanneer water te geven, leren hoe om te gaan met onkruidbeheer, leren tippen, leren spuiten.

Een vertrouwensband ontstond en wij kregen ook veel terug van hen. Ze zijn namelijk naturals in hoe om te gaan met planten. Voor hen is elke wijngaard stok een écht levend organisme (Prinses Irene zou hier zelfs nog wat van kunnen leren). Is de stok happy, als niet waarom niet, wat kunnen we eraan doen om haar beter te laten voelen en dat dan ook doen!

De wijngaardstokken, zeker degene die we in het tweede jaar hebben geplant, zouden zelfs een modelwijngaardje genoemd kunnen worden. Alles nog heel kleinschalig. Op dit moment nog geen halve hectare.

Daarom was gisteren voor ons allemaal zo'n bijzonder moment; we konden letterlijk het resultaat van de jarenlang inspanningen oogsten.
Vandaag de Chenin Blanc geperst en nu zit het sap dus in het vat; suiker 22.5, zuur 7.9 en Ph 3.09. Ook betreffende het (frans eiken) vaatje het zekere voor het onzekere genomen; het was al eens gebruikt, we hebben het uit elkaar laten halen en grondig laten behandelen.
Het zou écht geweldig zijn als dit een fijne wijn zou worden. Voor de Thamae familie, voor Lesotho en voor ons.

Letterlijk is het ook elke keer weer een hele reis. Zondag zijn we naar Lesotho gereden (1075 km). Maandag ochtend eerst geoogst, daarna om 09:00 uur nog een meeting met het departement van landbouw om vervolgens, met de druiven in de auto, terug te keren  naar Paarl.

Zeg maar 2400 kilometer op twee baanswegen, binnen 38 uur uit en thuis.

 Een lange reis, maar de moeite meer dan waard.   

Droog....

Zo wordt het sap genoemd als de fermentatie klaar is. Vanochtend was dit het geval met ons vat met het sap waar als alles goed gaat een eerste Groot Parys PetNat (bubbles) van gemaakt gaat worden. We checken elke tweede dag en je zag de laatse week al dat de fermentatie bijna klaar was, omdat er namelijk steeds minder lucht ontsnappt uit het waterslot dat het vat afsluit. Helemaal zeker weet je het echter nooit. Een instrument dat exact meet is dan een handig hulpmiddel. Droog dus. Volgende stap bottelen, daarna de fermentatie in de fles opnieuw opstarten én dan wachten op het resultaat!