Saturday, September 4, 2010

Afspraak is afspraak (1)

We zijn weer terug van een bezoek van 5 dagen aan Lesotho, vaak het dak van Afrika genoemd. Twee jaar geleden hebben we daar met een lokale boer op proef een klein blokje Chenin Blanc geplant, dat (bleek achteraf) direct bestempeld kon worden als hoogste wijngaard in Afrika, namelijk ongeveer 2100 meter. De afspraak die we met Phatelo, de lokale boer, toen maakte was dat als hij met zijn familie deze jonge wijngaardstokjes succesvol tot groei kon weten te brengen, we samen de volgende stappen zouden zetten. En dat groeien is dus gelukt, vandaar ons recent bezoek aan deze bijzondere familie in dit prachtige land.

Thursday, August 26, 2010

Jaarlijks ritueel


Niet alleen de oogst is een jaarlijks terugkerend ritueel op Groot Parys, maar ook het bottelen en labelen van onze wijn. Logistiek niet heel erg ingewikkeld maar veel partijen moeten met elkaar samenwerken en dus gaan er dingen fout. Na het nu acht keer te hebben begeleid heb je haast een zesde zintuig ontwikkeld voor het aanzien komen van mogelijk foutjes en dus kun je op tijd bijsturen. Dit jaar liep het echt allemaal heel smooth. Ook nog bezoek van geïnteresseerde bezoekers, namelijk de studievriendinnen, Charlotte, Marlijn en Lisanne, van Maud uit Maastricht. Leuk voor hun en leuk voor ons en onze medewerkers.

Friday, August 20, 2010

Maud; 216 metre down and up.........:




Chico


Het oude type VW golf werd in Zuid Afrika tot zeer recent gemaakt. Naast ons plaas bakkie rijden we hier al 2 jaar in rond. Een paar goede vriendinnen van Maud uit Nederland waren hier op bezoek en er moest natuurlijk ook een road trip worden gemaakt door ZA. Naast onder andere shark cage dving, bungy jumping, Addo Elephant wild park werd er ook dirt road (gravel) gereden. Met de vlam in de pijp door de steenwoestijn tot die ene bocht kwam, die toch iets scherper was als gedacht. Uit de bocht...in de greppel. Gelukkig geen persoonlijke schade, chico weg getowed en pa gebeld. Kom ons even halen want de reperatie gaat nogal lang duren en we kunnen geen alternatief vervoer regelen! Dus wat doe je dan 700 km heen en 700 km terug. Aan elk nadeel zit echter ook een voordeel. Het was heerlijk om op de terugweg 700 km de tijd te hebben om te horen wat dames van 20 zoal bezig houdt. En dan is er maar 1 conclusie mogelijk: het komt wel goed met onze wereld!!!

Messolonghi


Tijdens onze vakantie ook ruim een week in Griekenland rond gereden. Het omgeven worden door zoveel (nog tastbare) historie hebben we hier niet in Zuid Afrika, dus dat voelde aan als een warm bad voor ons. Ook langs geweest bij vriend Jo die samen met zijn Griekse partner Yiannes een Marina van scratch aan het ontwikkelen is. Vorig jaar was hier alleen water, nu ligt er een jachthaven met meer dan 200 boten!! En dat midden in de grootste financiele crisis sinds 1930. Chapeau (zie foto)!!

Thursday, July 22, 2010

South African Police SERVICE


Een paar dagen terug werden we gebeld door Mrs. Tshipo. Zij werkt bij de SAPS op Cape Town Airport. Hoe kennen we haar? Een tijdje terug vlogen we richting Europa en vergaten we dat we geen zakmesje in de handbagage mochten meenemen. Dus dit zakmesje werd in beslag genomen vlak voordat we boarden. Niet zomaar een zakmesje, maar HET zakmes van Henk, de vader van Mariette. Onze bagage was al ingecheckt en de douane officier wilde van geen wijken weten: regels zijn regels. Gelukkig gaven ze ons wel de tijd om het zakmes ergens te deponeren. Maar waar?? En dan is toch de politievrouwe je beste vriend. De manager (man) van haar op het politieburo op Cape town airport zei dat men zich (conform regels) niet over het zakmes konden ontfermen, maar gelukkig was daar de politievrouwe, die wel begreep over welke emotionele waarde het ging. Op titre personelle wilde zij het zakmes wel bewaren voor de tijd dat wij in Europa waren. En aldus zij wij nu weer in het bezit van dit heel speciale zakmes.... En Mrs. Tshipo.....zij drinkt onze wijn met familie en vrienden op haar verjaardag op 9 augustus a.s.

Tuesday, July 20, 2010

Misdaad of xenophobia


In 2008 haalde Zuid Afrika het wereldnieuws door een beeld van een brandende Mozambicaan. Aangestoken door een Zuid Afrikaan, die schijnbaar niet was gesteld op buitenlanders, zo ging het verhaal. In 2009 was het relatief rustig, er werd door de overheid en NGO's veel gedaan aan mediation in voornamelijk townships. In 2009 kwamen ook de verhalen in de krant dat juist criminelen achter deze aanvalen op buitenlanders zaten en dat het dus niet een zo breed gedragen fenomeen was als in eerste instantie werd gedacht. Direct na het einde van de WK laaide het vuur weer op. Ook in de townships in Paarl. Daar maken we nu zelf mee dat ook criminelen het vuurtje aanwakkeren. De buitenlanders hebben namelijk vaak ook shops, die betere prijzen hebben dan die van de lokalen. Criminelen worden betaald om er voor te zorgen dat die buitenlandse shopowners worden verjaagd en dat daarna de lokale bevolking, bang gemaakt door dezelfde criminelen (gangs), "vrijwillig" de straat opgaan om te demonstreren tegen de buitenlanders. Op dit moment hebben we op Groot Parys een aantal vluchtelingen wonen, die een tijdelijk een onderkomen nodig hebben tot het moment dat de rust is weergekeerd.