Met vreugde geven wij kennis van............

We hebben een 2 tal jaren geleden 4 kalveren gekocht.

3 mevrouwen van een jaar oud en een piepjonge meneer. Mooi om te zien, maar primair natuurlijk aangenomen om het onkruid van de farm te verwijderen.

Als organische boeren spuiten we geen onkruid meer met chemicaliën dood, maar het onkruid moet natuurlijk wel af en toe worden gekortwiekt,

vandaar de koeien. Jonge beesten dus.

Het bulletje was nog veel te klein om al aan een nageslacht te kunnen werken werd er tot voor kort gezegd, echter twee weken geleden was het dan zover.

Bij een mevrouwen begonnen haar uiers te groeien en de andere mevrouwen controleerden of er wel melk uitkwam. Zwanger dus!

Wij tellen, duurt ook ongeveer 9 maanden, dus in september 2008 zou het zover zijn. Genoeg tijd om voorbereidingen te treffen..............

Vanochtend om 8 uur kwam er echter een belletje:er is vannacht een kalfje (het is een meisje) geboren en het loopt al rond. Bleek het bulletje toch al eerder aan het werk te zijn gegaan. De werknemers hier zijn helemaal enthousiast, niet alleen vanwege het pasgeboren kalfje, maar zeker ook met het vooruitzicht van verse melk, boter en kaas!! Aan Daniël, die de koeien verzorgt, gevraagt of hij al een naam had. Ze hééft een kuifje en heet dus; Kuifjie.Het laatste stukje terug naar de stal, moest Kuifjie wel even gedragen worden, na haar eerste stapjes in het leven.

Water...water...géén water

Ons drink- en irrigatie water komt uit de bergen. Een contract daterend uit 1837 geeft ons samen met 7 andere farms recht op al het water uit een specifieke kloof waar een riviertje ontspringt met de naam “Wilde Perdejagt”.

Wij zijn de laatste (=onderste) farm die gebruik maakt van het water, voordat dit in een grotere rivier verdwijnt naar zee.
Al de mensen die op onze farm wonen, inclusief wijzelf gebruiken dit water. Ongeveer 4 kilometer van onze farm gaat dit riviertje ondergronds en met een pijp komt het dan onze kant op. Een paar keer per jaar valt ineens de druk van het water weg. De werknemers gaan dan de bergen in om het probleem te traceren. Dit is bijna altijd een wortel, die in de pijp is gegroeid en deze dan verstopt. Als het weekend is of vakantie gaan we zelf mee om het probleem te verhelpen. De animo bij de werknemers, die ook op de farm wonen is dan (begrijpelijk) laag.

Deze week was het echt raak. We zijn eigenlijk elke dag een paar uur bezig geweest met zoeken. We begonnen boven in de bergen en vonden een wortel, opgelost, terug naar de farm. De volgende dag echter nog geen druk, weer terug, nog een wortel en zo dus door tot 5 keer toe. De laatste wortel vonden we op 100 meter van onze farm. Dat hadden we nog nooit meegemaakt. Na 5 dagen wil je wel weer eens een douche nemen, afwassen, schoonmaken en een wasje draaien. Sinds gisteren echter alles definitief opgelost. Wat een genot zo’n douche! En gewoon weer een toilet kunnen doortrekken, zonder eerst een emmertje water uit het zwembad te moeten halen; prettig.
Over een half jaar zullen deze problemen niet meer voorkomen, omdat we dan aangesloten zullen zijn op de waterleiding. Dit als onderdeel van de project ontwikkeling op onze farm.

Haarworteltjes op 8 meter diepte

Om de woningen bij ons op Groot Parys te bouwen, wordt er op dit moment een nieuwe riolering op een meter of 8 diep aangelegd.

We hebben hiervoor een klein stukje zeer oude wijngaard moeten uitnemen. Dat doet pijn, maar je kunt nu wel eens duidelijk laten zien hoe diep de wortels gaan van onze oude stokken. Dat niet alleen omdat ze zo oud zijn, maar ook omdat we deze oude stokken de laatste 4 jaar geen water meer hebben gegeven.

Dus als er geen water van boven komt, moet het de stok zelf op zoek naar water onder de grond! Tussen de rode rotsen door zoekt de wortel zijn weg, vindt water, mineralen en andere voedingsstoffen, die de wijngaardstokken weer de mogelijkheid geven om mooie rijpe druiven af te leveren.

In dit licht gezien, lijkt het wijnmaakproces zelf dan ineens niet meer dan een futiliteit ;-)

In Elsevier

In het dubbeldikke paasnummer van het blad Elsevier staat een artikel over nederlanders in het buitenland die wijn produceren. Even klikken op het artikel, maakt het lezen een stuk eenvoudiger.

Geniet die paasdae.

Vin de Paille en een experiment....................

Vanochtend eerst de songedroogde druiwe van de netten onder de oude eiken-en olijvenbomen naar de tuin gebracht, waar we de crusher / de-stemmer en de pers hadden opgesteld.
Eerst crushen, daarna persen en binnen een uurtje zat onze tweede jaargang Vin de Paille reeds in het vat.

Daarnaast hadden we een klein blokje wijngaard, wat in het voorjaar door de koeien was aangevreten en dus qua rijpheid achterliep op de rest van de wijngaard. vandaag geoogst en als experiment met dop (=schil) en al in een vat gedaan. Doppen kunnen witte wijn meer smaak geven is de opvatting bij een (nog) kleine groep wijnmakers, zoals het reeds eeuwen gebeurt bij de rode wijnen.

Aan het eind van het jaar weten we meer.

De project ontwikkeling gaat nu echt van start......

Het heeft een tijdje geduurd, maar eindelijk is het dan zover.
Alle toestemmingen voor onze ontwikkeling zijn binnen; 26 kavels waar mensen een huis op kunnen zetten, 6 lofts, een wijnkelder met een wijnwinkeltje, een restaurant en, in een later stadium, vakantiehuisje die mensen kunnen kopen die wel zin hebben om af en toe betrokken te zijn bij wijnmaken en boeren. In januari en februari zijn al de de gebouwen die op de site waar de 26 kavels komen, gesloopt en de restanten met een giga crusher fijngemaakt.

Afgelopen maandag is de aannemer serieus begonnen. Vrachtwagens rijden af en aan, digger-loaders bereiden de grond voor, er is een kantoor ingericht, dieseltanks staan opgesteld, het is een drukte van belang. In eerste instantie maken we de kavels bouwrijp. Dat is handig omdat potentiële kopers dan ook een beter idee krijgen van de indeling. Verder is er een verkoop team naar Johannesburg en Pretoria afgereisd. De makelaar verwacht daar veel van. Ook krijgen we de komende weken redelijk wat media aandacht. Als de plots zijn verkocht, kunnen we ook doorgaan met de (ver) bouw van de lofts, restaurant en de wijnkelder

Groot Parys in België

Guido Francque was hier op bezoek. Met Fabian Scheys en leerlingen van een bekende belgische food en wine opleiding.
Zeer enthousiast over onze (bio-dynamische) aanpak én over onze wijnen. Mooi om juist van hén dit soort bijzondere complimenten te ontvangen.

Én mede door hen zijn nu ook in België verkrijgbaar bij: www.matthys-wines.be

met de ongehoute Chenin Blanc 2007.

Zijn gehoute broertjes zitten nog op de boot, dus die zijn later ook aanwezig in hun assortiment